Vandaag nam ik de trein naar Apeldoorn om daar met de Museumkaart een rondleiding door Kasteel Cannenburch te gaan maken. Bij aankomst bleek mijn data niet te werken, waardoor ik de weg niet kon opzoeken. Pas na een bezoek aan een telefoonzaak deed de data het weer, op wonderbaarlijke wijze. Gelukkig maar dat ik geen simkaartje gekocht had.
Vanuit het centrum, met een pesthumeur ik had sowieso al weinig gezien voelde het een beetje als een ouwelullenuitje. Maar ik wilde iets te doen hebben en had geen zin om thuis te gaan zitten. Als ik genoeg geld op mijn rekening had gehad, had ik gewoon lekker een stop gemaakt in Apeldoorn en daar de stad bekeken of lekker op het terras gaan zitten met een biertje.
Maar ik had een afspraak, dus vervolgde ik mijn weg richting Vaassen. Het was een leuk fietspad door de natuur, langs Hoeve Bouwlust, een boerderij waar je zo te zien in de gauwigheid ook biologische producten kunt kopen.
Bij binnenkomst zette ik snel mijn fiets neer en rende naar de museumwinkel. Daar hoopte ik dat ik nog mee mocht met de gids en ik had geluk: ik mocht de groep tegemoetlopen. Terwijl de gids enthousiast aan het vertellen was, sloot ik aan bij de groep.
De gids was een enthousiaste man die ons door het 19 meter hoge kasteel leidde, om uiteindelijk van het prachtige uitzicht te kunnen genieten.
Onderweg genoot ik van een prachtig kunstwerk waarin twee digitale poppetjes een verhaal vertelden en in en uit het middeleeuwse schilderij kropen. Ik vond het echt heel bijzonder en had er nog wel een uur naar kunnen kijken. Maar we moesten door, dus vervolgden we onze weg naar het gedeelte dat normaal gesproken gesloten is voor bezoekers. Kamers vol oude meubelen, kostuums en het dak met de schoorsteen, waar een trap naar het hoogste puntje van het kasteel liep.
Het was leuk om te horen over de jachtkamer, waar ze kruiden om hun nek hingen om de geuren van de slacht tegen te houden. Het kanon dat er stond, werd vroeger gebruikt op verjaardagen om mensen te verwelkomen. De ruimte voor vrouwen was altijd lekker warm, omdat de zon naar binnen scheen. En natuurlijk was er de prachtige vaandel, die gemaakt was door de dochter van de vrouw des huizes.
Omdat ik niet al te veel tijd had voordat ik de trein terug moest nemen, liep ik snel door het museum van het kasteel en door de tuin. De moestuin sloeg ik over. Om toch nog een souvenir te hebben en omdat ik vrij honger had gekregen, kocht ik cranberries op de markt en een notenmix, die mij helaas toch niet zo lekker smaakte.
Omdat ik nog graag eens naar Apeldoorn wil wat moet ik daar echt eens gedaan/gezien hebben?
Reactie plaatsen
Reacties