Duizendpootjes tussen de kano’s 🛶 | Open Kano Festival

Het festival werd georganiseerd op De Klift, een prachtige camping in het gebied de Weerribben. Na ongeveer twee uurtjes kwamen we aan op de camping. We meldden ons even, kregen een rondleiding en werden naar de plek gebracht waar we onze tent mochten neerzetten. We kregen een leuke plek, niet ver van een vlonder met water, goed verlicht en met de toiletten dichtbij. Echt ideaal.

De eerste nacht lag ik wel wakker van het licht en alle gevoelens. Zou de hond bijvoorbeeld niet veel te veel in de weg lopen? Zou ik ruzie krijgen omdat je te veel op elkaars lip zit en daardoor de vriendschap verpesten? Of voel ik mij ongewenst, onzeker en buitengesloten? En hoe doe ik dat met zo weinig geld? Sta ik niet heel erg voor schut?

De tweede nacht had ik daar gelukkig minder last van. Ondanks dat de regen had besloten via de hoeken mijn tent in te kruipen, was de nacht een stuk beter.

Nadat we de tenten hadden opgezet en gezellig hadden aangekleed met lichtjes, hebben we wat zitten keuvelen met de mensen om ons heen en met elkaar. Het werd vrij snel donker, dus koken zat er niet meer in. Dat hebben we bewaard voor de volgende dag zodat we ook op ons gemakje nog wat boodschappen konden doen. ’s Avonds was er een prachtige freestyle-kanodans, met muziek en kano’s die door sierlijk door het water bewogen. De volgende dag werd er een race georganiseerd. Ik had eigenlijk geen idee dat de kanosport zó divers was! Van een bijna dansachtige show op het water tot fanatiek racen.

Tandem workshop

We lieten ons informeren bij de informatieborden en hoorden dat we als beginners het beste een tandemworkshop konden volgen. Een tandem is een kano waar je met z'n tweeën in kunt. Voor een beginner is dit het fijnst, omdat een kano snel reageert en behoorlijk wendbaar is. Rustig opbouwen en samen leren varen is dan een stuk fijner. Zo gezegd, zo gedaan.

De volgende dag haalden we onze reddingsvesten op, kregen uitleg over de workshop, hesen de kano op de juiste manier het water in en peddelden het water door.

Een belangrijk detail wat ik vergeet: de hond ging mee in de kano en hij vond het leuk ;) Ik zat achterin, zodat de hond in het midden bleef en niet naar voren zou springen. Pauline zat voorin. Haar taak was om ons vooruit te peddelen en ik hield achterin in de gaten of we de juiste koers voeren, af en toe remmend en af en toe bijsturend. We deden ons best, maar er kon nog best een workshopje bij. :)

De instructeurs hadden het heel leuk gedaan. We kregen continu feedback over hoe we ons het beste in de tandem konden voortbewegen. Halverwege werd er nog een leuk spel toegevoegd: we moesten tegen de andere teams strijden om de eendjes. Degene die de meeste eendjes had binnengevist, had gewonnen. We gingen met veel plezier weer aan boord.

Liefst had ik 's middags nog een keer de workshop willen volgen, maar Pauline had enorm veel last van haar rug. Toen ik 's middags weer wilde, was er helaas geen maatje meer en besloot ik daarom ook lekker uit te rusten.

Kajakken in de weerrieben

Ik weet het, het was een beetje dom, maar ik zat in mijn hoofd met het idee dat een kano hetzelfde was als een kajak. Dus wat had ik gedaan voor dit weekend? Een kajak gekocht. Dom, dom, dom. Gelukkig had ik hem wel voor een heel schappelijk prijsje gekocht. Maar ja, daar had ik op het festival natuurlijk niet zoveel aan, dus uiteindelijk moesten we alsnog een kano huren.

Omdat ik toch wel heel nieuwsgierig was of de kajak niet lek was, hoe zoiets vaart en of het iets voor mij was, besloot ik daarom een korte middagtocht over de Weerribben te maken.

Tot Jasper, een man van de camping, zei: “Heb je de skeg er wel op?” Oeps, de skeg! Ja, die was ik vergeten. Dat gaf wel iets meer balans. Ik wil niet zeggen dat ik ineens heel recht vooruit kon, maar stukken beter ging het wel.

Op de heenweg had ik wat wind tegen, dus geruisloos ging ik over het water. Maar met de wind mee klonk de kajak ineens van voren alsof hij leegliep. En dan tussen het riet varen vond ik toch best nog spannend in zo'n opblaaskajakje. Maar ik heb zeker genoten.

Het was heerlijk om even alleen op pad te gaan. Ik blijf het zo lekker vinden om alleen op dat water te dobberen.

Lichtjes tocht

's Avonds werd de lichtjestocht georganiseerd. Iedereen die meedeed had een leuk thema voor zijn boot bedacht en zijn boot versierd met de mooiste lichtjes. Knuffelbeesten zag ik voorbij komen, vlaggetjes en slingers. Iemand was creatief geweest met hout en er waren bamboestokken tevoorschijn getoverd. Lichtjes werden onder, boven en aan de boten vastgemaakt. Van alle kleuren van de regenboog tot zachte witte lichtjes, alles kwam voorbij.

En daar kwam ik met mijn SUP tussen de rest: een lichtje voor, een lichtje achter, een paddenstoel voorop en de hond in het midden. Ik was totaal uit de toon, maar even meedoen kon ik niet laten. Veel te leuk om vanaf een afstand mee te kijken!

We voeren langs de camping naar een dorpje en vandaar weer terug naar een meertje, waar muziek geregeld was. Iedereen voer in rondjes om elkaar heen. Op een gegeven moment werd het me iets te druk, dus ben ik snel met Vinnie het water uitgegaan. Het was lang genoeg en we hebben genoten.

Leuk om even mee te doen, maar voor volgend jaar hebben we al bedacht: dan wel met een kano en natuurlijk met een leuk thema!

Lepel snijden

Dit was wel echt een cadeau zo op de laatste dag van het weekend: naar huis met een leuk souveniertje! Ik vond het zo'n leuk idee om zelf een lepel uit hout te snijden.

Toen we op de borden keken, zat alles vol, maar ik dacht: gewoon vragen, je weet maar nooit. En ja hoor, we mochten aansluiten!

Dus daar gingen we. We begonnen met een blok hout. Eerst houthakken tot je een kleiner blokje overhoudt, daarna met een sjabloon en potlood de vorm van de lepel uittekenen. En dan hakken maar! Van onder naar boven, een stukje eraf splijten en weer door. Net zo lang tot je uiteindelijk een klein lepeltje overhoudt.

Ik wilde eigenlijk een pollepel maken, maar ik was zo enthousiast dat het uiteindelijk meer een leuke honinglepel is geworden. ;)

De lepel zelf schraap je uit met een soort aardappelmesje. Met een scherp mesje verfijn je vervolgens de vorm en het uiterlijk van de lepel. Nu nog lijnzaadolie kopen en de lepel een paar maanden daarin leggen, zodat het hout een mooi beschermend laagje krijgt.

Ik vind het superleuk om zo'n aandenken aan het weekend te hebben. En niet alleen een lepel te maken, maar ook nog een stukje houthakkersles te krijgen. Nu kunnen we volgend jaar ook ons eigen kampvuurtje maken! :) Carolina Smoorenburg geeft vaker workshops, dus mocht jij ook eens een workshop bij haar willen volgen, zoek haar dan even op op Google. :)