Château tour door Frankrijk: ontdek de mooiste kastelen en abdijen / Blog

Château de Sablé en de Église Notre-Dame de Sablé

Dit chateau zag er op de foto's een stuk mooier uit dan in de werkelijkheid. Toen we aankwamen, was het meer een groot gebouw dat al even op zijn plaats stond onder het groene mos en afgebladerde verf op de muren. In een tuin die door de vele overstromingen ook flink onder water stond. Ik had de hond mee. Officieel stond er op een bord dat hij er niet welkom was, maar er liepen meer honden op het terrein, dus hij ging gezellig mee. Waarschijnlijk werd er door de staat van het huis ook niet meer zo goed opgelet, want we hoefden geen entreekosten te betalen.

Het uitzicht over de Sarthe was daarentegen wel weer prachtig. Met het sneller stromende water en de mooie kerk aan de overkant was dit toch nog even de moeite waard, al was de reis ernaartoe erg lang geweest. Rond het gebouw waren schapen die zorgden voor de begrazing van het land.

Onderweg heb ik het kerkje Englise Notre-Dame de Sable bezocht en het Mariabeeld bekeken, dat met haar voeten in het water stond in het dorp. Het was schattig hoe Dribbel in de auto zat te wachten met zijn koppie door het raam ons in de gaten te houden. Het was stil in de kerk en koud, dus heel lang zijn we er niet binnen geweest, maar het was wel fijn om hier even te wandelen en mijn gedachten te ordenen.

Koninklijke Abdij van Epau /Abbaye de l'Épau

Dit historisch monument is een van de mooiste cisterciënzersarchitectuur van Frankrijk deze stijl is er een die geassocieerd wordt met de kerken, kloosters en abdijen van de rooms-katholieke cisterciënzers. In 1230 is het gesticht door Berengaria van Navarra, weduwe van Richard Leeuwenhart, waarvan je het beeld nog in de abdij kunt zien. De abdij is sinds 1959 eigendom van het departement van Sarthe. Het schijnt een van de hoogtepunten van de Sarthe te zijn. In 2017 is de prachtige abdijtuin hersteld, die helaas door de vele regenval in Frankrijk veel onder water stond. Je vindt er bijzondere bomen, bijenkorven, een moestuin, permacultuurtuin en een kas en een kippenhok met 12 kippen. Het restaurant Café des Monies is er sinds 2017. Er worden tijdelijke tentoonstellingen en muziekfestivals georganiseerd. Ook kun je er rondleidingen boeken. De prachtige licht- en geluidreis is hier ook te volgen.

Ik was hier in een periode dat de Sarte van Frankrijk te maken had met grote overstromingen de tuin van dit chateau stond dan ook flink onder water, waardoor het onmogelijk was de moestuin en bijenkasten te bekijken. Ook stond er een huisje onder water. Het grote gele gebouw viel meteen op met het mooie, goed onderhouden gras aan de zijkanten, de prachtige sterke bomen en de nette paden eromheen. De verwachting werd wel geschetst. Er was een app met informatie in het Engels en zelfs een Nederlandse folder met informatie over de diverse kamers in het gebouw. Bij binnenkomst was er een winkeltje om souvenirs zoals zeep en koekjes uit de regio mee te kunnen nemen, maar ook postkaarten etc. van het chateau waren er te koop.

In de tuin stond een prachtig kunstwerk, een rode kater, gemaakt door Lolek, een Franse kunstenaar geboren in 1984. Zijn werk staat bekend om sensuele en enigszins provocerende gevoelens. Op 10-jarige leeftijd maakte hij zijn eerste tekeningen en pastels en op 12-jarige leeftijd zijn eerste bronzen sculptuur.

Naast het gebouw stond een kelder en gebedshuis de kelder stond helemaal onder water. Vroeger werden hier de landbouwproducten opgeslagen, zoals graan, wijn, veevoer, stro en hout. In de 17e/18e eeuw werd het gebouw gebruikt als stal en de bovenverdieping als graanschuur. In 1942 werd het gebouw geregistreerd als wijnpers en werden er appels gemalen. Het rechthoekige gebouw wordt soms ook bergerie (schaapskooi) genoemd, omdat er dichtbij voederbakken en rekken geplaatst waren.

Chateau de Lude

Ik ging hiernaartoe na een vermoeiende nacht en met veel zwaarte in mijn hart. Maar werd direct al zo vriendelijk geholpen door een meneer die enkele maanden op het chateau werkte, dat ik mij enorm geliefd voelde. Terwijl ik het chateau van binnen bekeek, paste hij buiten op mijn hond, zodat ik toch nog de mogelijkheid had het chateau van binnen te bekijken. Iets ongemakkelijk en sneller dan normaal bekeek ik alles en nam ik mijn rust, terwijl ik alles op mij in liet werken. Wat moet het toch bijzonder zijn om in deze periode geleefd te hebben en wat een contrast met de rest van de wereld.

De man vertelde dat er nog even snel tijd was om de keuken en stallen te bekijken, dus liep ik via een moestuin en een doolhof aan de andere kant een pad op dat naar beneden liep richting de keuken. Aan de rechterkant was een ingang die donker was er was geen licht ik liep door het gangenstelsel heen, om te zien wat hier was en in de grot hing groot de letter E (net zoals mijn naam Evelien) en ik weet niet of het de letter was die mijn gevoel aanzette maar er kwam ineens allemaal gedachtes boven die het zonlicht niet konden verdragen ineens voelde ik mij heel onveilig, ik liep in mijn eentje terug en bleef in het licht van de deur opening staan verstijfd ik vond het moeilijk om de volgende stap te zetten, in het zonnetje ging ik even in de zon zitten en maakte een madeliefjes ketting de tranen vloeide alles wat ik bij het Traumacentrum besproken had kwam er uit eindelijk kon ik even verwerken maar ook slikte ik mijn tranen in, er waren meer mensen en ik probeerde mijzelf af te leiden. Door de madeliefjesketting in mijn haar te leggen. Hoe verwerk je iets wat niet besproken kan worden, maar er toch zit? Gewoon maar weer doorgaan.

Omdat alles snel zou sluiten, liep ik naar de keuken. Het licht was uit, maar misschien heeft het nooit aangestaan. Misschien was het zo donker doordat het al donker begon te worden buiten. Het chateau ging bijna sluiten, dus er was haast. Ik heb het gedeelte in ieder geval even gezien. Aan de achterzijde van het gebouw lag de opslag met beelden en was er een trap Enkele gedachten/woorden kwamen binnen in mijn gedachte en ik besloot ernaar te luisteren en terug te gaan, al wilde mijn gevoel nog door de donkere tunnel lopen. Dit bezoek aan dit chateau was niet alleen het bekijken van dit prachtige chateau en het invoelen in het leven van de oudheid, maar ook een stuk verwerking van mijn eigen verleden, mijn eigen stuk wat nooit besproken was/is en ik ergens moest achterlaten om te doorvoelen en te laten voor wat het is.

Om de tuin heen stond er in een loods een aantal koetsen die ik wel gezien had, maar niet uitgebreid had bekeken, omdat ik ontzettend nodig moest plassen. Toen de man op weg was naar huis en in zijn auto was gestapt en zag dat we eraan kwamen lopen, deed hij nog even de deur open en kon ik nog snel een glimp opvangen van de prachtige koetsen. Toen was het tijd om naar huis te gaan. Ik wilde zo graag een souvenir dat ik bijna smekend heb gevraagd of ik nog iets mocht kopen. En zo heb ik nu een leuke magneet van Château de Lude. Ik vind het fijn als ik thuis kan nagenieten van de mooie en ook verwerkende dingen die er onderweg gebeurd zijn.