Duizendpootjes rennend door de stad

Van Blankenberge naar de Haan

Binnenkort ga ik mijn eerste halve marathon lopen in Engeland. Het leuke is dat ik hier als tienermeisje ooit mijn eerste taalvakantie had geboekt in de buurt. De voorbereidingen verliepen voor dit event niet helemaal soepel: in Spanje lukte het me door het warme weer, de lange wegen door de bergen en het niet precies weten waar naartoe te gaan, niet om veel te hardlopen. De klad was er een beetje in gekomen, dus het werd hoog tijd om me weer goed voor te bereiden nu de race binnenkort op het programma staat.

De ochtend begon dan ook met een hardloopsessie. Via Komoot vond ik een route die door Blankenberge liep en daarna doorging naar Wenduine. Hierdoor kon ik op mijn gemak de mooie haven van Blankenberge bekijken. Sinds 1955 is het een jachthaven met plaats voor wel 1.000 jachten. Ik kwam langs de Brugsesteenweg, waar beelden staan van kunstenares Louisette Lagast. Op de zeedijk zag ik het monument uit 1900 het Lippens de Buyne, een indrukwekkend standbeeld dat symbool staat voor onvoorwaardelijke trouw en vriendschap en de strijd tegen slavenhandel. Ook kwam ik het beeld van Stefaan Depuydt tegen, de ochtend.

Onderweg kwam ik de witte vuurtoren van Blankenberge tegen. Oorspronkelijk was het de bedoeling dat ik via de haven de brug zou nemen en vandaar verder door het bos en de duinen richting Wenduine en De Haan zou lopen. Uiteindelijk ben ik omgelopen langs de werklieden richting het schelpenpaadje.

Vanuit de duinen begon de 18 km-tocht, met hier en daar een korte pauze (Dribbel was mee, en mevrouw toerist 😉). De tocht ging richting het strand en langs een groen veld met koeien, waar ik met de hond niet door kon. Hierdoor kwamen we noodgedwongen op het mountainbikepad terecht: een zwaar stuk om te rennen, maar gelukkig kwam er geen fietser met 80 km per uur voorbij.

Na een pauze bij het prachtige badplaatsje De Haan, met een groot hotel in Anglo-Normandische bouwstijl en een indrukwekkend tramstation uit 1902, liep ik door het park van La Potinière. Dit park is een beschermd dorpsgezicht, waar in het verleden “gevochten” is om het behoud van het plein en de gebouwen. Ondertussen werd de opbouw van het Moordfestival klaargezet, en bij toeval heb ik nu een kaartje gescoord voor een bijzondere workshop over valse wonden — zie de blog hier 

Hierna vervolgde ik mijn weg naar Blankenberge en hebben we heerlijk gechild in het huisje. Uiteraard met een cola op het terras, die hadden we wel verdiend na zoveel bewegen.