Arche de la nature - 500 hectare natuur in Le Mans

Maison de la Prairie — het Prairiehuis

Dit is de tuin en boerderij van Arche de la nature, met landbouwgrond, dierenrassen en een moestuin die traditionele en ecologische landbouw toont. Het terrein behoort oorspronkelijk toe aan Jean Savin, die zich in 1945 vestigde als wegtransporteur. Zijn bedrijf was verbonden aan indistruiele locaties in de stad en aan de verwerking van landbouwproducten. Daarmee werd het bedrijf onderdeel van de geschiedenis en het econmoisch erfgoed van de stad. Het Prairiehuis is een kleine boerderij met varkens, koeien en paarden. De paarden stodnen buiten in de wei, in de stal hingen foto's van shows waaraan zij hebben meegedaan. Een schattig varkentje kwam nieuwsgierig dichterbij en wilde een aai. De koe deed zelfs een klein dansje wat het bezoek charmant maakte.

De koeien die op de boerderij lopen zijn de Tarwekoe het is een Franse koe met een effen tarwekleurige, blond bruine vacht en lichtere tinten op de buik. Een volwassen koe weegt ongeveer 500 kilo, terwijl stieren tussen de 650 en 800 kilo wegen. Het ras heeft een schofthoogte van ongeveer 1,40 meter. Deze koeien staan bekend om hun volgzame karakter. Hun melk is rijk aan bètacaroteen, wat zorgt voor een mooie, romige kleur.

Het Bayeux-varken lijkt een witte jurk met zwarte stippen te dragen althans volgens de beschrijving maar in mijn ogen is het gewoon een roze varken met wat donkere vlekjes. Hij of zij weegt gemiddeld tussen de 250 en 350 kilo. Dit ras is zeldzaam en wordt als bedreigd beschouwd; er schijnen nog minder dan 100 zeugen van dit soort te zijn. Het Bayeux-varken benut grasland uitstekend en staat bekend om zijn vlees van hoge kwaliteit, dat bijzonder geschikt is voor charcuterie vlees.

Maison de l’Eau — het Waterhuis

In het Waterhuis leer je alles over water, de rivier en hoe energie wordt opgewekt. Het is een educatief centrum met grote aquaria en interactieve informatie over water en natuur. Toen ik er aankwam was het helaas al dicht, maar ik heb toch nog een paar foto’s van de binnenkant kunnen maken.

Op het terrein rondom het Waterhuis staan verschillende kunstobjecten die met water te maken hebben. Er stroomt een rivier langs het gebied, waarvan het water verder de omgeving in loopt. Leuk om even door heen te lopen maar door de vele regen die er gevallen was was het pad onbegaanbaar geworden maar als je er dan toch bent kijk dan even naar de prachtige 18e-eeuwse brug. Ook staan er sierlijke lantaarnpalen met mooie versieringen, wat het geheel een sprookjesachtige sfeer geeft. Op het dak van het Waterhuis liggen 15 zonnepanelen. Die panelen vangen zonlicht op en zetten dat om in elektriciteit. Voor de gene die niet weten hoe dat werkt het zonlicht bevat kleine energiedeeltjes die, zodra ze het paneel raken, zorgen dat er stroom ontstaat. Die stroom wordt vervolgens via een omvormer omgezet in gewone stroom, zoals die uit het stopcontact komt (220 volt). Zo wekt het Waterhuis op een duurzame manier zijn eigen elektriciteit op met behulp van de zon.

Maison de la Forêt — het Boshuis

In dit gebied wilde we de volgende dag gaan wandelen maar daar was simpelweg de ruimte niet voor dus het gebouw heb ik niet gezien maar heb wel even wat informatie opgezocht en je kunt er dus alles ontdekken over de bossen in de regio, met informatie over planten, dieren en het bosleven.
Er is een expositie met veel kunstwerken die tussen de bomen staan het lijkt alsof dit officieel bij het boshuis hoort maar de kunstwerken staan verdeelt over het totale park. De slak was mega groot en donkerblauw in het donker daardoor ingewikkeld op de foto te krijgen. Al met al is het dus een park waar veel te beleven is. Omdat ik er in het donker aan kwam en via het donkere bos weer terug moest lopen kon ik geen foto's maken van de omgeving een spannend avontuur was het wel toen ik in mijn hoofd bedacht dat ik wel eens aangevallen kon worden hoorde ik op het zelfde moment wilde zwijnen ritselen in het riet gelukkig waren ze banger voor mij dan ik voor hun en kwam ik veilig weer thuis.