Sporten met CPTSS: mijn ervaringen – Duizendpootjes

11strandentocht

Mijn eerste echte uitdaging werd de 11strandentocht. Samen met mijn hond begon ik in Kijkduin. Mijn ex-vriend liep mee vanaf Katwijk aan Zee en zo vertrokken we via Noordwijk langs de kust richting Zandvoort. Het was een lange tocht over het strand, met een vrolijke hond en veel gesprekken liepen we van stempelpost naar stempelpost. Wat ik misschien nog wel het leukste vond: mijn hond had ook zijn eigen stempelkaart. Dat kleine detail maakte het voor mij extra bijzonder. Maar waar ik het meest trots op was, was mijn hond. Hij liep gewoon 40 kilometer mee. En toen we klaar waren, leek hij nog steeds niet moe. Terwijl ik mijn benen voelde, stond hij vrolijk rond te kijken alsof hij nog wel een ronde kon doen. 

Fjoertoer Egmond

Toen ik eenmaal de smaak te pakken had, besloot ik samen met een vriendin de Fjoertoer in Egmond te lopen.

Dit was geen gewone wandeling. Het vond plaats in het donker, langs dorpen en het strand, met onderweg allerlei licht- en geluidsacts. Het voelde een beetje alsof je door een nachtelijk festival wandelde. Halverwege kwamen we langs een boerenerf waar je een bittertje kon drinken om op te warmen. In de koude avondlucht dat was dat precies wat we nodig hadden. Bij de start kregen we een pet met een lampje erop. Die heb ik later nog vaak gebruikt tijdens het hardlopen in de winter. Niet alleen was het een leuke tocht het was ook een fijne manier om diepere gesprekken te voeren dan je normaal doet.

Survivalrun Friesland

Een obstakelrun mocht natuurlijk ook niet ontbreken. Dus vertrok ik naar Friesland voor een survivalrun. Samen met twee andere deelnemers liep ik het parcours. We klauterden over touwen, balanceerden over een slackline, kropen door een betonnen pijp en gingen over allerlei hindernissen heen.

Het voelde een beetje als spelen in een gigantische buitenspeeltuin voor volwassenen. Het was zwaar, maar vooral ontzettend leuk. Zeker iets wat ik nog eens zou willen doen.

Canicross – rennen met je hond

Omdat mijn hond de strandtocht zo goed had gedaan, wilde ik hem ook eens meenemen naar een canicrosswedstrijd. Op mijn verjaardag stonden we samen aan de start van een 5 kilometer run. Daar stonden echt mega snelle honden. Honden die hun baas letterlijk vooruit trokken.

Mijn hond… deed dat niet. Wij hadden de regels eigenlijk niet goed geleerd. Officieel hoort de hond voor je uit te lopen en je een beetje vooruit te trekken. Maar Dribbel stopte gewoon om te snuffelen, plasjes te doen en de omgeving te bekijken. Hard gaan vond hij niet zo interessant.

We raakten daardoor steeds verder achterop. Ik probeerde op een gegeven moment wat onhandig door te rennen om het tempo op te voeren en liep daardoor een knieblessure op. Daardoor moest ik me uiteindelijk afmelden voor de CPC Loop Den Haag en nog maanden herstellen.

Gelukkig bleef ik daarna trainen. Met een andere ex-vriend liep ik later een 10 km wedstrijd in een plaats waarvan ik inmiddels de naam alweer ben vergeten. Het parcours bestond uit twee rondes. Daarna volgde nog een 10 km in Alphen aan den Rijn. En uiteindelijk kwam een van de momenten waar ik het meest trots op ben: ik reisde naar Engeland om daar een halve marathon te lopen.

GO Sports Half Marathon

Toen ik over de finish kwam van de GO Sports halve marathon in Engeland voelde ik iets wat ik lange tijd niet had gevoeld.
Het voelde alsof er 10 kilo van mijn rug was gevallen, ik liep in gedachten voor overleden, mijn trauma's die ik had overwonnen en uiteraard om de omgeving en de finish te behalen. Daarna was ik trots. Ik heb er een stukje over geschreven in een ander blog die kun je hier lezen. 

Nog meer avonturen: fietsen, suppen en een zwemloop

Toen ik eenmaal had ontdekt dat evenementen me hielpen om weer vertrouwen in mezelf op te bouwen, begon ik steeds vaker nieuwe sporten en uitdagingen te proberen. Niet alles ging perfect maar elke ervaring gaf me weer een klein stukje plezier en trots terug.

Fietstochten met de RTC in Frankrijk

Op een gegeven moment kocht ik een racefiets en meldde ik me aan bij een RTC (een triatlon toerfietsclub). Met hen maakte ik een fietstocht door Frankrijk. Voor mij voelde dat als een groot avontuur: met de racefiets lange afstanden fietsen door een totaal ander landschap, ongetraind..met de sloomste groep mee maar ow wat heb ik genoten! Maar het bleef niet bij racefietsen. In Nederland trokken we ook de heuvels in met de mountainbike. Dat was weer een compleet andere ervaring: modder, klimmetjes en technische paadjes in plaats van strak asfalt.

Velocity Ladies – gravelen rond Arnhem

Via de vrouwenclub Velocity Ladies maakte ik een tocht rond Arnhem op een geleende gravelbike. Dat was echt een openbaring. Mijn eigen mountainbike is prima, maar zeker niet super luxe. Op die gravelbike merkte ik ineens hoeveel verschil materiaal kan maken. Het fietsen ging soepeler en ik hoefde veel minder zwaar te trappen. Ik herinner me nog hoe heerlijk het voelde om zo door het landschap te rijden.

SUP4daagse Leeuwarden

Een van de meest bijzondere ervaringen was de SUP4daagse in Leeuwarden.

Het grappige was: ik had nog nooit gesupt.Ik had via Marktplaats een kindersup gekocht zonder dat ik het wist en dacht: dat moet vast wel lukken. Bij de start werd ik er meteen uitgehaald. Even dacht ik: zie je wel, ze hebben door dat ik hier niet thuishoor. Maar het tegendeel gebeurde.De organisatie was juist ontzettend lief. Ze gaven me een volwassen sup die ik de hele week mocht lenen. Dankzij hen kon ik gewoon meedoen met de vierdaagse.

Aan het eind mocht ik zelfs met korting een eigen sup kopen.Later ben ik daarmee nog gaan suppen richting een camping in Lettelbert.

Suppen in Giethoorn en Lisse

Het suppen bracht me op prachtige plekken. Zo heb ik in Giethoorn gesupt en daar ook gekampeerd.Via een website vond ik later ook een suptocht door Lisse. Tijdens die tocht peddelden we langs prachtige molens en door typisch Hollands landschap. Het mooie van dit soort activiteiten was niet alleen de sport, maar ook de mensen die je ontmoet. Soms kom je elkaar later weer tegen bij een andere activiteit of spreek je samen af voor het volgende avontuur.

Mountainbikewedstrijd – een lesje niveauverschil

Een keer schreef ik me in voor een mountainbikewedstrijd.

Als behoorlijk onervaren mountainbiker stond ik daar ineens tussen mensen die echt ongelooflijk snel waren. Ze vlogen over het parcours terwijl ik nog bezig was met balans houden en bochten nemen.Na de eerste ronde merkte ik dat ik hen eigenlijk meer in de weg zat dan dat het voor mij veilig en leuk was. Daarom besloot ik uit te stappen. Misschien niet het heldhaftigste einde, maar eerlijk gezegd kijk ik er met veel lol op terug. Ook dit was weer iets nieuws dat ik had geprobeerd.

Zwemloop Wassenaar

Een andere bijzondere uitdaging was een zwemloop in Wassenaar.

Ik ging samen met een meisje dat enorm gespierd en getraind was. Het hardlopen ging me goed af, maar zwemmen… dat is niet mijn sterkste kant.

Ik kan namelijk geen borstcrawl en zwem nog gewoon schoolslag. Die dag stond de zee ook nog eens ontzettend hoog. De golven waren behoorlijk  heftig en het voelde best spannend. Gelukkig besloot ongeveer de helft van de deelnemers eerder rechtsaf te slaan richting de finish.

Daardoor haalde ik uiteindelijk toch de overkant. Later hoorde ik dat deze zwemloop zelfs in het nieuws kwam als een van de meest uitdagende edities door de omstandigheden. Dat maakte me ergens wel gerust: het lag dus niet alleen aan mij dat ik het spannend vond.