Vanmorgen vroeg namen we de bus naar Payerbach en gingen we vandaar met de trein naar Semmering. Na een half uurtje lopen kwamen we aan bij de Hirschenkogel-gondelbaan. Het was even spannend of hij echt open zou zijn, want online stond dat de baan alleen in het weekend open was. Maar ja… als je er eenmaal bent, kan het altijd anders uitpakken. Toen we onderweg de gondels in werking zagen, was ik in ieder geval dolenthousiast. Bij de ingang vroegen we meteen wat de huur van ski’s kostte, maar met een extra skipas en verplichte daghuur had dat weinig nut. Mijn vader zou alleen met de gondel naar boven en beneden gaan, dus besloten we dat ik ging rodelen. Voor een man van 82 was skiën toch net iets te enthousiast.
Na een heerlijke Schnitzel mit Pommes ging ik met mijn slee naar de rodelbaan, terwijl mijn vader boven bleef genieten van het uitzicht. Binnen nog geen kwartier was ik alweer beneden: het ging behoorlijk snel, met leuke bochten, en ik moest goed mijn benen en voeten gebruiken om af te remmen.
Toen verscheen er ineens een bord met SLOW. Geen idee hoe, maar ik deed mijn best om af te remmen en kwam uit bij een barretje. Ik dacht dat ik er al was en stond op het punt mijn vader te bellen, tot ik ontdekte dat de baan nog verder ging. Alleen moest ik nu kiezen: rechts of links. Met een bonkend hart — het zou toch wat zijn als ik per ongeluk tussen de skiërs terecht zou komen met mijn sleetje — koos ik het juiste pad. En ja hoor, ik kwam heelhuids beneden.
Wat een leuke ervaring!
Na het rodelen zocht ik mijn vader weer op. Er werd nog even een foto gemaakt, en daarna liepen we via de Bahnwanderweg terug. Onderweg kwamen we een enorm groot hotel tegen: het Grand Hotel Panhans. Ooit had het maar liefst 400 kamers en was het het grootste hotel van Europa. Inmiddels is het gebouw ingekrompen tot 113 kamers, worden er appartementen verhuurd en zit er een hotelschool in het gebouw. Voor zover ik het begreep, is het gebouw bijna 200 meter lang — echt enorm!
Daarna liepen we verder over de ijzige wegen en sneeuw naar het station. Na een halfuurtje wachten waren we weer in Payerbach, waar we onszelf trakteerden op een heerlijke Sachertorte en een warme chocolademelk met slagroom.
Reactie plaatsen
Reacties