Kekstegâh, Kunst en Kelders

Vandaag bracht ik een bezoek aan het centrum van Den Haag. Daar staat momenteel een tijdelijke uitkijktoren, door Hagenezen ook wel de Kekstegâh (kijkstijger) genoemd. De toren is ongeveer 28 meter hoog en staat tegenover de Hofvijver. Vanaf het bovenste platform heb je een 360-graden panoramisch uitzicht over het Binnenhof, de Hofvijver en de skyline van Den Haag. De toren blijft staan tot eind 2028 en is geplaatst zodat bezoekers gratis de renovatie van het Binnenhof kunnen volgen. De toren is dagelijks te beklimmen tussen 9.00 en 17.00 uur.

Tijdens de renovatie wordt het Binnenhof grondig aangepakt. Zo worden de elektra, waterleidingen en riolering vervangen. Er komt een nieuwe klimaatinstallatie en ook het wifi-netwerk wordt vernieuwd. De veiligheid wordt verbeterd door onder andere het aanbrengen van brandcompartimenten, zodat brand zich minder snel kan verspreiden.

Daarnaast worden problemen zoals hout- en betonrot, vochtschade en lekkages aangepakt. De daken worden geïsoleerd en er komt nieuw sanitair. De vergaderzalen krijgen nieuw meubilair en de publieke ruimtes worden overzichtelijker ingericht voor een betere doorstroming. Ook komen er betere voorzieningen voor mindervaliden en worden de liften vervangen.

Het Binnenhof wordt bovendien duurzamer en energiezuiniger. Er komt meer groen in en rondom het complex en er wordt zoveel mogelijk eigen energie opgewekt.Een bijzonder historisch element keert ook terug: de oude gracht die vroeger door het Binnenhof liep. Bij de Stadhouderspoort komt een brug over deze Hofgracht. Het Binnenhof heeft een totale vloeroppervlakte van bijna 90.000 m² en telt maar liefst 4.000 ruimtes.

Wist jij dat het binnenhof het oudste regeringscentrum ter wereld is en al 800 jaar wordt vanaf deze plek het land geregeerd. Wil jij nou veel meer weten over de renovatie van het binnenhof er is een speciaal informatiecentrum op het binnenhof nummer 22. Toen ik er was was het gesloten dus check van te voren even de openingstijden wat fijn is om te weten is dat het rolstoeltoegankelijk is.  Mocht je de toren niet kunnen beklimmen kun je daar wel alle informatie zien. 

Gevangenismuseum

Na dit leuke avontuur liep ik het Gevangenismuseum in. Als ik ergens niet tegen kan, dan zijn het wel dit soort plekken. Waarom ging ik hier überhaupt heen? Wat een drama. De pijnkamer daar… ik had niet eens de behoefte om naar binnen te stappen. Na al het bedrog dat ik in mijn leven heb meegemaakt, dacht ik: ze doen zo direct de deur dicht en dan zit ik hier opgesloten – wie weet wat er achter deze muren schuilgaat.

De rondleiding die je bij binnenkomst krijgt, met een microfoon en scanner – die overigens vrij goed in elkaar was gezet – triggerde mij aan alle kanten. Doe daar nog een paar bewakers bij die letterlijk op elke hoek stonden, nou dan heb je mij in opperste staat. Als ik iets heb leren wantrouwen de laatste jaren, dan zijn het de overheden. Jammer maar helaas.

Met andere woorden: voor een goede beleving en voor iemand met veel fantasie is dit zeker de plek om naar binnen te gaan.
Wat er precies allemaal gezegd is, kan ik je echt niet meer vertellen. Ik heb daarna het kunstmuseum opgezocht om mezelf op andere gedachten te brengen en ben snoep gaan scheppen in een winkel. Zo klein voelde ik me na het bezoek aan dit museum.

Het is een interactief museum waarin je letterlijk een blok aan je been kunt binden om te voelen hoe zwaar het is. Je kunt de pijnkamers betreden en, zoals ik al zei, via een scancode het oude leven van de mensen horen. Het schijnt dat je daarna nog een rondleiding of iets richting een ander gedeelte kunt krijgen, maar dat heb ik overgeslagen. Ik had genoeg gezien :) Het klinkt heel negatief, maar eigenlijk is dat het niet; ze hebben dit heel goed opgebouwd.

Hieronder zie je een prent van Justitia, de Romeinse godin van de gerechtigheid. Dat vind ik dan wel weer een ongelooflijk mooie prent; eentje die ik het liefst thuis aan de muur zou hangen.

Kunstmuseum

Zo, na het Gevangenismuseum moest ik echt even iets luchtigs doen. Ik had daardoor weinig zin om veel te lezen over schilders en dergelijke en ben echt een beetje kriskras door alle zalen gelopen. Er was uiteraard een volgorde, maar man… wat is het druk in het Kunstmuseum, en ik wilde rust :D

Zo stond er een hele rij voor het bekende Meisje met de parel, dus die heb ik dit bezoek maar even overgeslagen. Ik heb me rotgelachen in wat ik maar even de Gouden Zaal noem, waar prachtige gouden lijsten en schilderijen hangen. Maar ook: een hand die een kaars vasthoudt, heel veel goud, op het plafond een heel bijzonder soort dikke, naakte engel die zwevend is afgebeeld, én een vrouw met haar blote tieten. Tieten dacht ik bijzonder zo’n seksistisch beeld, midden in zo’n keurige zaal. Zo zie je maar, zelfs in de oudheid waren het stiekem gewoon smeerlappen — maar dan kunstzinnig verpakt.

Het Meisje met de parel is door veel particulieren nagemaakt, ieder in zijn of haar eigen vorm. In de onderzaal vind je een billboard met al deze kunst. Ik vond het leuk om daar even bij stil te staan en heb, om jullie tijd te besparen — want ze blijven lang in beeld — een paar beelden geschoten.

Als jullie ook een creatieve versie hebben gemaakt van Het Meisje met de parel, zou ik het superleuk vinden om die te ontvangen. Ik deel ze dan, uit respect, in deze blog :)