Vandaag was het de laatste dag van de tentoonstelling Titanic & Fashion in het kunstmuseum in Den Haag. Als 11 jarige meid was dit de eerste bioscoopfilm die ik ooit gezien heb, dus een ritje naar het museum kon niet ontbreken.
De Titanic was een enorm schip dat door velen werd gezien als onverwoestbaar, technisch geavanceerd en ontzettend veilig. Toen het schip op 10 april 1912 vertrok richting Southampton (Engeland) en vervolgens naar New York, kon niemand vermoeden wat er zou gebeuren. Vier dagen later zonk het schip in de nacht, nadat het tegen een enorme ijsberg van maar liefst 3.000.000 ton botste. In slechts drie uur verdween het schip onder water en van de ongeveer 2.200 passagiers en bemanningsleden kwamen er zo’n 1.500 om het leven. Het was destijds enorm groot nieuws.
Er is in 1997 zelfs een film over gemaakt; het was de allereerste film die ik als 11-jarig meisje in de bioscoop zag. Wat was dat indrukwekkend: de enorme stoelen en het grote filmdoek maakten diepe indruk op mij. Ik weet nog dat ik niet eens naar binnen durfde te lopen, zo massaal vond ik het. De film volgt de liefdesgeschiedenis tussen Jack, een arme kunstenaar, en Rose, een jonge vrouw uit de hogere klasse, en laat uiteraard ook het vreselijke drama zien.
Een leuk weetje is dat tijdens de opnames van de film – waarin je prachtige kostuums kunt zien – zelfs de figuranten korsetten droegen onder hun kleding, alles voor een juiste houding.
In het Kunstmuseum in Den Haag was op 17 januari de laatste dag van Titanic & Fashion. Tot voor kort kon je daar de prachtige kostuums bekijken uit de mode van rond 1908–1918, filmkostuums van Oscarwinnares Deborah Lynn Scott en hedendaagse ontwerpen die gebaseerd zijn op die tijd.
In deze periode was het verschil tussen armoede en rijkdom duidelijk zichtbaar. Je was een heer met een hoed, of een doorsnee burger met een pet. Wat ik ook heel heftig vond om te lezen, is dat de kolenwerkers diep in het schip bleven doorwerken om de mensen te voorzien van licht. Moet je nagaan: je weet dat je gaat sterven… pff, wat een toewijding, en wat kan het leven oneerlijk zijn. De twee ‘mannelijke’ figuren die je ziet op de derde foto zijn een inspiratie op de robuuste werkkleding van de kolenwerkers, ontworpen door Craig Green. Deze kleding moest vooral praktisch zijn en werd later ook geschikt voor chirurgen, politiemensen en schoonmakers.
De eerste klas van de Titanic was enorm luxe. Er waren restaurants, een bibliotheek, rook- en sportzalen, een squashbaan, een zwembad, een Turks bad en een promenadedek. Een bijzonder weetje is dat de Titanic ook Nederlandse invloed had: het Haagse bedrijf Firma H.P. Mutters & Zn ontwierp de interieurs voor de luxehutten. Mutters werkte samen met de Hengelosche Trijpweverij, die gespecialiseerd was in verfijnd bedrukt fluweel voor wandbespanningen.
Lois Dodd
De foto’s hierboven zijn van schilderijen van Lois Dodd, geboren in Montclair, New Jersey. Haar schilderijen zijn vooral bedoeld om naar te kijken; haar werk straalt rust, aandacht en eerlijkheid uit. Het zijn haar observaties van het dagelijks leven die ze in beeld zet. Jarenlang schilderde ze geen bloemen, omdat ze niet als zo’n persoon herkend wilde worden. Pas toen vrienden van haar een prachtige grote tuin hadden, besloot ze de dahlia’s en berenklauw op doek te zetten. Ik vind het twee prachtige schilderijen: zowel de bloemen als de berenklauw. De details en de kleurencombinatie vind ik prachtig.
Marlow Moss
Hier zie je een tekening van Marlow Moss. Hij was iemand die openlijk buiten gendernormen leefde, wat in die tijd zeer uitzonderlijk was. Zijn stijl is te vergelijken met die van Piet Mondriaan: veel lijnen. Hij maakte niet alleen tekeningen, maar ook reliëfs van hout, draad en metaal. Ik vond het niet echt interessant, maar ik denk wel dat zijn manier van denken en berekenen een vak apart is.
Reactie plaatsen
Reacties